Poolse muziek

Soms (met de nadruk op soms) kom je tijdens het luisteren van je Discover Weekly op Spotify iets moois tegen. In mijn geval was dat laatst een Pools nummer, en toen ik dat Poolse nummer bewaarde verscheen er in de Discover Weekly van de week erna nog een Pools nummer, en toen ben ik Poolse nummers gaan zoeken, dus nu kan ik zes Poolse nummers met u delen:

NummerArtiestAlbum
Lato2002CoalsLato2002
RazemTęsknoMi
WymówkaTęsknoMi
WalcTęsknoTęskno
BukaHania RanaHome
Kochamy Się ŹleNatalia PrzybyszKochamy Się Źle

Muziek omschrijven vind ik lastig, maar als u de nummers eenmaal beluisterd heeft hoeven ze niet meer omschreven te worden. Hier een playlist op Spotify, hier een op YouTube.

Dromerig

Als experiment heb ik gedichtjes geprobeerd te bedenken terwijl ik in bed aan het wegdommelen was, maar dan niet echt bedenken, eerder kijken naar wat er omhoogborrelde. Ja, heel dromerig. Nee, hoeft u niet leuk te vinden. Ik zet het hier toch lekker neer.

Nachtsteen

U kent Minecraft wel. Dat spel met die blokjes ja. De wereld van Minecraft is plat. Boven de grond is de lucht, onder de grond is de aarde, onder de aarde is een donkere leegte, die de void wordt genoemd. Tussen de aarde en de leegte eronder zit een laag bedrock, een gesteente dat je onder normale omstandigheden niet kapot kunt maken.

plains

De overworld

Laatst was er visite en wilde het jongste zoontje Minecraft met me spelen. Op een gegeven moment was hij bij de laag bedrock uitgekomen, maar hij kende het Engelse woord er niet voor, en hij noemde het nachtsteen. Toen ik hem vroeg waarom hij het zo noemde zei hij, ‘omdat het helemaal onder is’, alsof het vanzelfsprekend was.

bedrock

Bedrock

Nou ben ik geen Carl Jung, maar dit vind ik behoorlijk ruiken naar het collectieve onbewuste. Blijkbaar is er een associatie tussen ‘onder’ en ‘nacht’. Dit deed me denken aan mythologische representaties van de wereld, waar misschien iets als chaos onder de aarde zit, al is de wereld van Minecraft natuurlijk zo gemaakt vanwege praktische redenen.

void

De void

Bedrock scheidt de bekende wereld van de onbekende duisternis eronder. Het donkere, diepe, niet-alledaagse, mysterieuze aspect is iets wat de concepten ‘onder’ en ‘nacht’ delen, lijkt mij. Meer kan ik er ook niet over zeggen, behalve dat ik het prachtig vind hoeveel er in één woord kan zitten. Al zou de jongen het hele weekend geen enkel ander woord hebben uitgesproken dan nachtsteen, dan nog zou ik hun visite het waard hebben gevonden.

Schriftenmakelarij

Jahaa, we zijn druk bezig geweest. Hier een verzameling van drie schriften die nieuw of vernieuwd zijn. Klik op de plaatjes of op de links eronder om naar de relevante pagina’s te gaan.

Ten eerste: Drabkikker heeft weer iets bedacht waar je zelf nooit op had kunnen komen. Iedere letter bestaat uit een combinatie van drie stippen die cyaan, magenta en geel zijn, die elkaar kunnen overlappen. Stippen van dezelfde kleur worden met elkaar verbonden tot lijnen die door elkaar heen golven. Geniaal toch? En dat dan in de toekomst ook nog in 3D, zegt ie:

cmykwave

Drabkikkers cmykwave

Ten tweede: een variant op Ito die voor minder repetitieve blokjes zorgt door een stuk tekst op de delen in stukjes van acht tekens, en nog een ander alternatief dat is bedacht (en bedrukt op shirt) door Jac. Splinter:

basho

Een nieuwe variant van Ito

En ten derde: het resultaat van ik die een tijdje geleden dacht, ‘Zou het niet origineel zijn om een 3D-schrift te maken?’ Toen bedacht ik me dat het oudste schrift ter wereld eigenlijk ook 3D was, maar ach. U kunt hier een verhaal over een schaap lezen:

closeup

Mijn nieuwe schrift Zulana

Boekenleggers

Hoekjes vouwen heb ik nooit veel gedaan, lege papiertjes en kant-en-klare boekenleggers gebruiken wel. Tegenwoordig maak ik voor ieder boek een aparte boekenlegger, meestal een knipsel uit een tijdschrift, die ik in het boek laat zitten als ik het uit heb. Ik vind het leuk om associaties te maken tussen dingen die op zichzelf niks met elkaar te maken hebben: als ik nu mijn bloedneus zie moet ik aan schapen en weilanden denken, en als ik die Amerikaanse winkel in de schaduw van een grote eik zie denk ik aan de Algerijnse zon. Hier een kleine galerij van mijn boekenleggers:

vewn

Intimiderend en overweldigend kunstzinnig, zo zou ik de video’s van vewn omschrijven. Haar laatste video is bijna tien minuten lang, drie keer zo lang als de video die hiervoor haar langste was, en met iedere video zie je haar beter worden in wat het ook is dat ze doet:

Ito

Een nieuw schrift! Dat werd ook wel tijd, want met dit tempo haal ik Drabkikker nooit in. Klik op het plaatje hieronder om de pagina over het schrift te lezen:

ito_header

Ik kwam op het idee van een schrift met vierkantjes toen ik zat te denken aan Chinese zegels en QR-codes:

frooi

Ik moest ook aan haiku’s denken: als je met dit schrift iedere lettergreep als één vierkantje schrijft, wordt de lettergreepstructuur van een haiku zichtbaar:

haiku2
En mocht u benieuwd zijn, zo ziet dat eruit, een schrift bedenken (klik voor grote versie):

canvas_klein

Een paar interessante video’s

Over de nadelen en geschiedenis van tumbleweed:

Hoe nummers er ook uit kunnen zien:

Achter de schermen bij een opera van Philip Glass:

Een gedicht van Billy Collins (een lanyard is een koordje dat je om je nek kunt doen om bijvoorbeeld een fluitje aan te hangen):

Een podcast met mooie verhalen van deze man:

Stokje

waterijsje op
stokje plakkerig
ik duw het in het zand
tussen de kinderkopjes
waar we vroeger speelden
met water en mieren

naast de kinderkopjes
vroeger zandbak
nu moestuin
want we houden meer van pompoenen
dan van spelen in het zand
zeggen we

zandstokje
ik duw het in het water
van een plantenbak
die in de schaduw staat
de zandkorrels vallen
vallen vallen donker weg

de mieren spelen nog in het zand
ze dragen het hoofd van een insect
groter dan zijzelf
naar hun holletje
als kinderen die thuiskomen met
een afgehakte olifantenkop